Καρολίγγεια Τέχνη

Musée_Picardie_Médiéval_01Η Καρολίγγεια Τέχνη ήταν μια ιδιαίτερη τεχνοτροπία που επικράτησε για περίπου εκατόν είκοσι χρόνια, στην Αυτοκρατορία των Φράγκων, υπό την εξουσία του Καρλομάγνου και των άμεσων διαδόχων του.

Η Καρολίγγεια Τέχνη δημιουργήθηκε στην αυλή του Καρλομάγνου και σε κάποια μοναστήρια που βρίσκονταν υπό την άμεση προστασία του αυτοκράτορα και εκφράζεται κυρίως με χειρόγραφα, γλυπτική και αρχιτεκτονική, που δημιουργήθηκαν μεταξύ 780 – 900 μ.Χ., σε μια γεωγραφική περιοχή που περιλάμβανε την σημερινή Γαλλία, Ελβετία, Γερμανία και Αυστρία.

Ο Καρλομάγνος, Βασιλιάς των Φράγκων και αργότερα Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, θεωρούσε τον εαυτό του ως τον νέο Μέγα Κωνσταντίνο και προήγαγε τον πολιτισμό, καλώντας στην αυλή του ονομαστούς διανοούμενους και καλλιτέχνες από όλη την Ευρώπη.

Η πολιτιστική αυτή άνθηση ορίστηκε αργότερα ως Καρολίγγεια Αναγέννηση.

Ορόσημο για την Καρολίγγεια αρχιτεκτονική ήταν η κατασκευή ενός παρεκκλησίου στο Άαχεν της Γερμανίας από τον αρχιτέκτονα Odo του Metz, κατόπιν παραγγελίας του αυτοκράτορα. Το παρεκκλήσι αυτό ήταν στην ουσία η έδρα της αυτοκρατορικής εξουσίας, και ο θρόνος του Καρλομάγνου διασώζεται μέχρι σήμερα.

Η Καρολίγγεια αρχιτεκτονική δεν θεωρείται μίμηση αλλά επανερμηνεία της πρώιμης χριστιανικής αρχιτεκτονικής. Ενσωματώνει «κλασικά» σχέδια στις προδιαγραφές του βορρά και αποτελεί θεμέλιο για τα μεσαιωνικά δομικά έργα.

Ο Καρλομάγνος ίδρυσε επίσης ένα scriptorium, ένα κέντρο για αντιγραφή και διακόσμηση χειρογράφων, επίσης στο Άαχεν της Γερμανίας. Υπό την διεύθυνση του Αλκουίνου της Υόρκης, δημιουργήθηκε μια νέα γραφή, η Καρολίγγεια. Πριν από αυτήν, δεν υπήρχε ένας ενιαίος τρόπος γραφής στην Ευρώπη και χειρόγραφα από ένα σημείο της ηπείρου ήταν δύσκολο να διαβαστούν αλλού. Η γνώση της Καρολίγγειας γραφής επέτρεψε την αποτελεσματικότερη επικοινωνία σε όλη την επικράτεια της Καρολίγγειας αυτοκρατορίας.

Η ζωγραφική της Καρολίγγειας Αναγέννησης είναι εύκολα αναγνωρίσιμη, καθώς οι καλλιτέχνες, σε αντίθεση με την πρώιμη Χριστιανική ή την Βυζαντινή τέχνη, προσπαθούν να εισάγουν την τρίτη διάσταση, το βάθος, στα έργα τους.

Στη μουσική, εισάγεται για πρώτη φορά η πολυφωνία, που θα επηρεάσει αργότερα όλη τη μεταγενέστερη εξέλιξη της Δυτικής μουσικής.

Μετά τον θάνατο του Καρλομάγνου, οι διάδοχοί του θα μοιράσουν την αυτοκρατορία του, η οποία σταδιακά θα κατακερματιστεί.