Η Τέχνη στην Γερμανία τον 20ο αιώνα

Albrecht_Altdorfer_007Στις αρχές του 20ου αιώνα δραστηριοποιούνται στην Γερμανία πολλά κινήματα καλλιτεχνών με διαφορετική κοσμοθεωρία.

Η “Γέφυρα” (Die Brücke) είναι μια ομάδα Γερμανών εξπρεσιονιστών που ιδρύθηκε το 1905 στην Δρέσδη από φοιτητές αρχιτεκτονικής που αποφάσισαν να γίνουν ζωγράφοι. Η ομάδα διαλύθηκε το 1913 και χαρακτηρίστηκε από την ευρεία χρήση της ξυλογλυπτικής ως μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης.

Ο “Γαλάζιος Καβαλάρης” (Der Blaue Reiter) είναι άλλη μια καλλιτεχνική ομάδα που ιδρύθηκε στο Μόναχο το 1911. Ανάμεσα στα μέλη της είναι οι εξπρεσιονιστές Wassily Kandinsky, Franz Marc, August Macke, Alexej von Jawlensky, Marianne von Werefkin. Αφορμή για την ίδρυσή της ήταν η απόρριψη του πίνακα του Wassily Kandinsky “Τελική Κρίση” από μια έκθεση της Neue Künstlervereinigung. Το όνομα “Γαλάζιος Καβαλάρης” επιλέχθηκε γιατί ο Franz Marc είχε λατρεία για τα άλογα, ενώ το αγαπημένο χρώμα του Kandinsky ήταν το μπλε, που θεωρούσε χρώμα της πνευματικότητας.

Το 1918 δημιουργούνται οι ομάδες “Arbeitsrat für Kunst” και “Ομάδα του Νοέμβρη”, ενώ το 1920 σχηματίζεται η “Ένωση προχωρημένων καλλιτεχνικών ομάδων στην Γερμανία” (Kartell fortschrittlicher Künstlergruppen in Deutschland).

Οι κύριοι εκφραστές του κινήματος Dada στην Γερμανία ήταν οι Kurt Schwitters και Hannah Höch, με έδρα το Βερολίνο. Ο Max Ernst, με την σειρά του, ίδρυσε άλλη μια ομάδα Dada στην Κολωνία, και επιδόθηκε κυρίως στην τέχνη του κολάζ, που τον οδήγησε στον σουρεαλισμό, του οποίου υπήρξε ο κύριος εκπρόσωπος στην Γερμανία. Ο γεννημένος στην Ελβετία Paul Klee, ο Lyonel Feininger και άλλοι πειραματίστηκαν με τον κυβισμό.

Η “Νέα Αντικειμενικότητα” (Neue Sachlichkeit) ήταν ένα καλλιτεχνικό κίνημα που αναπτύχθηκε στην Γερμανία την δεκαετία του ’20, ως αντίθετος πόλος του εξπρεσιονισμού. Κάποιοι ιστορικοί τέχνης αναφέρονται σε αυτήν ως “Μαγικός Ρεαλισμός”.

Οι Ναζί απαγόρευσαν τη μοντέρνα τέχνη ως “εκφυλισμένη” (Εntartete Kunst). Σύμφωνα με την ιδεολογία τους η μοντέρνα τέχνη εκτράπηκε από την αναζήτηση της κλασικής ομορφιάς.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι κύριες καλλιτεχνικές τάσεις ήταν ο Νεο – Εξπρεσιονισμός, με κύριους εκφραστές τους Georg Baselitz, Anselm Kiefer, Jörg Immendorff, A. R. Penck, Markus Lüpertz, Peter Robert Keil και Rainer Fetting, και ο κονσεπτουαλισμός.

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.